RSS

Monthly Archives: September 2010

கல்லூரியின் முதல் நாள்

Advertisements
 
 

Thalapathy – Revisited

Watched Thalapathy today on big screen after almost 2 decades. Thanks to AGS Cinemas for celebrating Rajni Fil Festival. I felt so nostalgic as still I remember the film when I watched for the first time when I was just 8.

 
1 Comment

Posted by on September 26, 2010 in Filmy Freak, Mani Ratnam, Movies, Nostalgia

 

தேசிய விருதுக்கு வாழ்த்துகள்

எல்லோரும் தேசிய விருது பெற்றவர்களுக்கு வாழ்த்து சொல்லும்போது நான் தேசிய விருதுக்கு வாழ்த்துகலைத் தெரிவிக்கிறேன். ஆம் இசைஞானி இளையராஜாவுக்கு அறிவிக்கப்பட்ட சிறந்த பின்னணி இசைக்கான தேசிய விருதுக்குத்தான் இந்தப் பாராட்டுகள். அறிவிக்கப்பட்ட முதலாம் ஆண்டே உயரிய இடத்தை அடையும் இவ்விருது மற்ற துறை விருதுகளைப் பொறாமையடையச் செய்துவிட்டது. பின்னணி இசையின் மகத்துவத்தை இந்திய சினிமாவிற்கு உணர்த்தியவர் ராஜாதான். காட்சிகளுக்கு உயிரோட்டமளிக்கும் வல்லமை கொண்டது பின்னணி இசை. எங்கு பின்னணி இசை தேவை என்பதுபோல் எங்கு தேவையில்லை என்ற வித்தையையும் அறிந்தவர் நம் இசைஞானி . இத்தனை வருடங்களாக வழங்கப் படாமலிருந்த இவ்விருது இப்போது தரப்படுவதால் அது ராஜாவை அங்கீகரிக்கவில்லை. அவர்தான் விருதை அங்கீகரிக்கிறார். அவருக்கு மிகத் தாமதமாக கிடைத்த பத்மபூஷன் போல்.

 
1 Comment

Posted by on September 15, 2010 in Awards, Ilayaraja, Music

 

ஸ்வர்ணலதா – நினைவலைகள்

பின்னணிப் பாடகி ஸ்வர்ணலதா நேற்று புற்று நோயால் பாதிக்கப் பட்டு மரணம் அடைந்தார் என்ற குறுஞ்செய்தியைக் கண்டு மிகவும் அதிர்ச்சியுற்றேன். நடிகர் முரளியின் மறைவிலிருந்து இன்னும் மீளாத நான் இச்செய்தியைக் கேட்டதும் மேலும் அதிர்ச்சி அடைந்தேன். தமிழ்த் திரை உலகிற்கு கடந்த வாரம் மிகவும் துயரமான வாரமாகியுள்ளது. 37 வயது ஒரு வயதா? அதுவும் நுரையீரல் புற்றுநோய். மனிதனின் ஆயுட்காலம் கணிசமாக குறைந்து கொண்டு வருகிறது என்ற எச்சரிக்கை மணியும் எஸ்.எம்.எஸ்.ஸின் பீப் ஒலி போல் ஒலித்தது. “போயிட்டாளே பொன்னுத்தாயி” என்று என் தம்பி சொன்னது எனக்கு நகைச்சுவையாகப் படவில்லை.

1987ல் எம்.எஸ். விஸ்வனதனால் எஸ்.ஏ. சந்திரசேகரின் நீதிக்கு தண்டனை படத்தில் அறிமுகப்படுத்தப் பட்டார். பாரதியாரின் சின்னஞ்சிறு கிளியே கண்ணம்மா பாடலை உன்னி மேனனுடன் சேர்ந்து பாடியபோது அவருக்கு வயது 14. அதன் பின் அவ்வளவாக வாய்ப்புகள் கிடைக்கவில்லை. 1988ல் குரு சிஷ்யன் படத்தில் உத்தம புத்திரி என்ற Item Song போன்ற பாடலைப் பாடியுள்ளார்.  1990ல் சத்ரியன் படத்தில் மாலையில் யாரோ மனதோடு பேச என்ற மனம் வருடும் பாடலால் மயக்கினார். அப்பாடலில் பி.சி.ஸ்ரீராமின் ஒளிப்பதிவும், காட்சிகளின் குளுமையும், Location-களும் மிக அழகான பானுப்ரியாவும் கண்களுக்கும் காதுகளுக்கும் இனிய விருந்து.மெலடி பாடல்கள்தான் பாடுவார் என்று நினைத்தவர்கள் கேப்டன் பிரபாகரனின் ஆட்டமா தேரோட்டமா மற்றும் தளபதியின் ராக்கம்மா கையத் தட்டு போன்ற பாடல்கள் மூலம் தன்னால் எந்தவிதமான பாடல்களையும் பாட இயலும் என்று நிரூபித்தார். இவர் ஜேசுதாசுடன் பாடிய மாசி மாசம் ஆளான பொண்ணு மிகவும் பிரபலமானது. அவ்வகை பாடல்களை பாவத்துடன் பாடும் எஸ்.பி.பி- ஜானகி ஜோடிக்கே சவாலாக அமைந்தது

1991-ல் வெளிவந்த சின்ன தம்பி பிரபு, குஷ்பூ போன்ற பலருக்குத் திருப்புமுனை படமாக அமைந்ததுபோல் ஸ்வர்ணலதாவிற்கும் அமைந்தது. போவோமா ஊர்கோலம் மற்றும் நீ எங்கே என் அன்பே பாடல்கள் பட்டி தொட்டி எங்கும் ஒலித்தன. ஜானகிக்கு அடுத்த படியாக கிராமிய திரைப் பாடல்களை அனாயாசமாக பாடக் கூடியவர்.  அதில் என்னை மிகவும் கவர்ந்த பாடல் என் ராசாவின் மனசிலே படத்தில் வரும் குயில் பாட்டு ஓ வந்ததென்ன இளமானே. மாலையில் யாரோ பாடல் கூட சித்ரா சிறப்பாக பாடியிருக்கக் கூடும். ஆனால் குயில் பாட்டு ஸ்வர்ணலதாவால் மட்டுமே இந்த அளவுக்கு வெகு சிறப்பாக பாடியிருக்க முடியும் என்பது என் கருத்து.  90களில் ஜானகியின் குரல் சற்று முதிர்ந்த நிலையில் ஸ்வர்ணலதாவுக்கு வாய்ப்புகள் அளித்தார் இளையராஜா. இவரது குரலின் Nativityயும் , கிராமிய உச்சரிப்பும் சிறப்பாக இருந்தது.

ஏ.ஆர் ரஹ்மானும் இவரது குரலை Folk Style பாடல்களுக்கு உபயோகித்தார். உசிலம்பட்டி பெண்குட்டி, குச்சி குச்சி ராக்கம்மா, ராக்கோழி ரெண்டும் முழிச்சிருக்கு போன்ற பாடல்களை ரஹ்மானுக்குப்  பாடினார். இவரது சிகரமாகத் திகழ்ந்தது கருத்தம்மா படத்தில் வரும் போறாளே பொன்னுத்தாயி. இப்பாடல் சந்தோஷ டூயட்டாகவும், சோக சோலோவாகவும் வரும். சந்தோஷத்திற்கு சுஜாதாவைத் தேர்வு செய்த ரஹ்மான் சோகத்திற்கு மிகச்சரியாக ஸ்வர்ணலதாவைப் பாடவைத்தார். அவர் குரலினூடே வழிந்தோடும் சோகம் கேட்பவர் மனத்தைக் கரையச் செய்யும் வலிமை உள்ளது. அப்பாடலையும் பாடலின் வரிகளையும் கேட்டுக் கேட்டு என் அம்மா அழுவது  இப்போதும் எனக்கு ஞாபகம் உள்ளது. அன்றைய காலகட்டத்தில் பதிவு நாடாவில் (Tape Recorder) அப்பாடலை திரும்ப திரும்ப Rewind செய்து கேட்பார். அப்பாடல் ஸ்வர்ணலதவிற்கும் வைரமுத்துவிற்கும் தேசிய விருதைப் பெற்றுத் தந்த பொது மிகவும் பரவசம் அடைந்தார் என் அம்மா. அதேபோல் அலைபாயுதேவில் வரும் எவனோ ஒருவன் பாடலைக் கேட்டதும் என் அம்மா அழுதுவிட்டார். “அந்தக் குழலைப் போல் அழுவதற்கு அத்தனை கண்கள் எனக்கில்லையே…” என்பதன் அர்த்தத்தையும் எனக்குச் சொன்னார். இப்பாடலும் போறாளே பொன்னுத்தாயி போல பின்னணிப் பாடகிக்கும் பாடல் வரிகளுக்கும் தேசிய விருது பெறும் என்று அப்போது எண்ணினேன். ஆனால் கிடைக்கவில்லை.

தொடர்ந்து இளையராஜாவிற்கும் ரஹ்மானிற்கும் பல அற்புதமான பாடல்களைப் பாடியுள்ளார். இளையராஜாவின் இசையில் எனைக் கவர்ந்த அவர் பாடிய பாடல்கள். ரஹ்மான் இவரது Versatality-ஐ உணர்ந்து முக்காலா முகாபுலா, அக்கடான்னு நாங்க உட போட்டா, மெர்குரிப் பூக்கள், ஏ முத்துப் பாப்பா போன்ற பாடல்களைப் பாட வைத்தார்.

குயில் பாட்டு
மாலையில் யாரோ
என்னுள்ளே என்னுள்ளே
என்னைத் தொட்டு அள்ளிக்கொண்ட
மலைக் கோவில் வாசலில்
நீ எங்கே என் அன்பே
வெடலப் புள்ள நேசத்துக்கு
மல்லிகை மொட்டு மனசத் தொட்டு
ராஜாதி ராஜா உன் தந்திரங்கள்
நன்றி சொல்லவே உனக்கு என் மன்னவா
கானக் கருங்குயிலே கச்சேரிக்கு வா வா

ரஹ்மானின் இசையில் எனைக் கவர்ந்த ஸ்வர்ணலதா பாடல்கள்

எவனோ ஒருவன்
போறாளே பொன்னுத்தாயி
ஹாய் ராமா
குளிருது குளிருது
மெல்லிசையே என் இதயத்தில்
காதலெனும் தேர்வெழுதி
சொல்லாயோ சோலைக்கிளி
முக்காலா முகாபுலா

மற்ற இசை அமைப்பாளர்களின் இசையில் :

ஆத்தோரம் தோப்புக்குள்ளே – பாஞ்சாலங்குறிச்சி – தேவா
திலோத்தமா – ஆசை – தேவா
ஒ நெஞ்சே நெஞ்சே ரா ரா – முகவரி – தேவா
பொட்டு வைத்துப் பூமுடிக்கும் நிலா – நினைத்தேன் வந்தாய் – தேவா
கண்ணுக்குள்ளே காதலா – தமிழ் – தேவா
வெண்ணிலவே வெண்ணிலவே – காலமெல்லாம் காதல் வாழ்க – தேவா
பூவாட்டம் காயாட்டம் – அரவிந்தன் – யுவன் ஷங்கர் ராஜா
முத்தே முத்தம்மா – உல்லாசம் – கார்த்திக் ராஜா
திருமண மலர்கள் தருவாயா – பூவெல்லாம் உன் வாசம் – வித்யாசாகர்
அடி யாரது யாரது அங்கே – மேட்டுக்குடி – சிற்பி
அன்புள்ள மன்னவனே- மேட்டுக்குடி – சிற்பி
நட்சத்திர ஜன்னலில் – சூர்யவம்சம் – எஸ்.ஏ.ராஜ்குமார்
முதலாம் சந்திப்பில் – சார்லி சாப்ளின் – பரணி
துளித் துளியாய் – பார்வை ஒன்றே போதுமே – பரணி

இவர் இறுதியாக பாடியது ஹாரிஸ் ஜெயராஜ் இசையில் பீமா படத்தில் விஜய் ஏசுதாசுடன் பாடிய ரங்கு ரங்கம்மா பாடல். முதல் பாடல் அப்பாவுடனும் இறுதிப் பாடல் மகனுடனும் பாடியது Strange Coincidence!

மனதை விட்டு அகலாத பல பாடல்களைக் கொடுத்துள்ள ஸ்வர்ணா எப்போதும் அவரது பாடல்களின் உருவில் நம்முடன் வாழ்ந்து கொண்டுதானிருப்பார். அவரது ஆன்மா சாந்தி அடைய இறைவனைப் பிரார்த்தித்துக் கொள்வோம். அவருடைய இசைக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் வகையில் என்னுடைய Caller Tune-ஐ “குயில் பாடு” பாடலுக்கு மாற்றியுள்ளேன் – என்னை அழைப்பவர்கள் ஒரு கணம் அவரை நினைத்து மனதார அஞ்சலி செலுத்தும் நம்பிக்கையில்!

May Her Soul Rest In Peace.

 
4 Comments

Posted by on September 13, 2010 in Music, Obituary

 

முரளி – தமிழ்த் திரையின் நிரந்தர மாணவன்

இன்று நண்பகல் நடிகர் முரளியின் மரணச் செய்தி நண்பர் மூலம் அலைபேசியில் கேட்டதும் மிகுந்த அதிர்ச்சிக்குள்ளானேன். வேலைப் பளுவின் காரணமாக காலை  இணையத்தில் இயங்காமல் Client Office-ல் இருந்ததால் ட்விட்டர், ஃபேஸ்புக், ஆர்க்குட் போன்ற தளங்களையும் மேயவில்லை.  எனவே நண்பன் சொன்னதும் நம்பாமல் வதந்தியாக இருக்குமென எண்ணி கூகுள் செய்து அதிர்ச்சியடைந்தேன். இத்தனைக்கும் நான் முரளியின்  ரசிகன்  இல்லை. அதிர்ச்சிக்குக் காரணம் அவரது இளம் வயது- 46. சென்ற மாதம்தான் தனது மகன் அதர்வாவின் முதல் படம் வெளியானது. இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்புகூட காஃபி வித் அனு நிகழ்ச்சியில் தன் மகனுடன் கலந்து கொண்டார். அதர்வாவைவிட உற்சாகமாய்த்  தோன்றினார்.

Actor Murali with his Son and Dad

முரளி – இயக்குனர் சிகரம் கே.பாலசந்தரால் கண்டெடுக்கப்பட்டு  தனது சிஷ்யர் இயக்குனர் அமீர்ஜானின் அறிமுகப் படமான பூவிலங்கில் அறிமுகப்படுத்தப் பட்டார். முரளியின் தந்தை பிரபல கன்னட இயக்குனர் சித்தலிங்கையா நடிகர் சரண்ராஜை கன்னடத்தில் அறிமுகம் செய்தவர். பூவிலங்கு படத்தில் முரளியின் முரட்டு இளைஞன் கதாபாத்திரம் அனைவரையும் வெகுவாக கவர்ந்தது. அவரது திராவிட நிறம் மாளவிகாவுக்குப் பிடித்தது போல தமிழ் மக்களுக்கும் பிடித்திருந்தது. அவருள் சராசரி இளைஞர் தங்களைக் கண்டனர். அன்றைய ஆனந்த விகடனும் முரளியின் நடிப்பை மிகவும் சிலாகித்து எழுதியது. அவ்விமரிசனம் சென்ற இதழ் விகடன் பொக்கிஷம் விகடன் பகுதியில் பிரசுரமாயிருந்தது http://twitpic.com/2me2mq . What an Irony!

மணிரத்னம்கூட தனது முதல் தமிழ்த் திரைப்படமான பகல் நிலவில் முரளியையே தேர்ந்தெடுத்தார். அதன்பிறகு கீதாஞ்சலி, புதியவன்  போன்ற கலவையான கதாபாத்திரங்களைச் செய்தார். விக்ரமனின் புது வசந்தம் அவர் வாழ்வில் வசந்தத்தை வரவேற்றது. இதயம் படம் அவரது திருப்புமுனை படம் என்றே சொல்லலாம். காதலைச் சொல்லத்தவிக்கும் கல்லூரி மாணவன் கதாபாத்திரத்தில் கச்சிதமாய்ப் பொருந்தினார். அதுவே அவரது Trade Mark ஆனது. இன்றும் இதயம் சிறந்த காதல் பட வரிசையில் இடம் பிடிக்கும். நடிகர் மோகனுக்கு அடுத்தபடியாக அதிகமாக மைக்குடன் தோன்றியவர் முரளி. அவரைப் போலவே முரளியின் படங்கள் சுமாராக இருந்தாலும் பாடல்கள் பெரும் வெற்றிபெற்றன. இசைஞானியின் குரல் முரளிக்கு அற்புதமாய்ப் பொருந்தும். ஆத்தாடி பாவாட, பூமாலையே தோள் சேரவா, ஒரு ஜீவன் அழைத்தது, துள்ளி எழுந்தது பாட்டு,  என் பாட்டு என் பாட்டு, தோள் மேல தோள் மேல என்று பல பாடல்களை இசைஞானிக்கு வாயசைத்தது முரளியின் பாக்கியம்

காதலை மறைத்துக் கொண்டிருந்த முரளி டி.ராஜேந்தரின் சொன்னால்தான் காதலாவில் வித்தியாசமாக காதலைப் போட்டு உடைக்கும் கதாபாத்திரத்தில் தோன்றினார். சேரனின் பொற்காலம், வெற்றிக் கொடிகட்டு, தேசிய கீதம் போன்றவை முரளியின் பன்முகப் பரிமாணங்களை மிளிரச் செய்தன. அவரது தோற்றம் கிராமத்துக் கதாபாத்திரங்களுக்குப் பொருத்தமாக இருந்தது. ஆனந்தம், சமுத்திரம் போன்ற படங்களில் பாசமிகு சகோதரனாகவும் நடித்தார். நடிகர் திலகத்துடன் நடித்த என் ஆச ராசாவே முரளிக்கு நல்ல அனுபவமாக இருந்திருக்கும். சூர்யாவுடன் காதலே நிம்மதியில் கௌரவத் தோற்றத்தில் நடித்துள்ளார்.

பூவிலங்கு முதல் காலமெல்லாம் காதல் வாழ்க வரை கல்லூரி மாணவனாக பல படங்களில் தோன்றி காதலை மென்று விழுங்கினார். இவரது சக மாணவனாக இன்றும் சின்னி ஜெயந்த். தனது மகனுடைய படத்திலும் அதர்வா காதலைச் சொல்லத்தவிக்கும் காட்சியில் முரளி காதல் தோல்வியுற்ற கல்லூரி மாணவனாகத் தோன்றி காதலை மறைக்காதே என அறிவுரை அளிப்பார். துரதிர்ஷ்டவசமாக அதுவே அவரது கடைசிப் படமாகுமென்றும்,  இதயம் படத்தைப்போல் இதயம் நாயகனின் இதயத் துடிப்பு நின்றுவிடும் என்று எவரும் எண்ணியிருக்க மாட்டார்கள்.

சொன்னால் யாரும் நம்பப் போவதில்லை. ஆனால் உண்மை. பூமாலையே தோள் சேரவா பாடலின் Prelude-ஐ Ringtone-ஆக வைக்க வேண்டும் என நேற்று மாலை தோன்றியது. அதுமட்டுமன்றி பகல் நிலவில் இது வரை நான் கேட்டிருந்தது மூன்றே பாடல்கள்தான். திங்களன்றுதான் அப்படத்தின் அனைத்துப் பாடல்களையும் தரவிறக்கம் செய்தேன். இரண்டே நாட்களில் அவர் இறப்பார் என நினைக்கக் கூட முடியவில்லை.

அவரது இழப்பு தமிழ்த் திரையுலகிற்குப் பேரிழப்பு என்று நான் சொல்ல மாட்டேன். ஆனால் தமிழ்த்திரையின்  நிரந்தர கல்லூரி மாணவனாகவே திகழ்வார். அவரது குடும்பத்திற்கு ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள். வளரும் நடிகரான மகனுக்கும் தனது காதல் மனைவி ஷோபாவிற்கும் அவர் மரணத்தைத் தாங்கிக் கொள்ளும் சக்தியைக் கொடுக்குமாறு இறைவனைப் பிரார்த்திப்போம்.

May His Soul Rest In Peace!

 
3 Comments

Posted by on September 8, 2010 in Movies, Obituary

 

Sri Mathumitha’s Janmashthami Concert

Today mom and  I attended our neighbour and Singer Sri Mathumitha’s Concert at Thiruvanmiyur ISKCON arranged for Janmashtami. Her sister & classical singer Charulatha Mani had arranged a 7 day Janmashtami Celebration concerts. Today is the last day and we went mainly for Madhumitha. Ya, she’s Sri Mathumitha now, but I like her as Madhumitha from her childhood days when she participated in A.V.Ramanan’s Saptha Swarangal. She resembled my cousing Bala then and we used to mention her as Bala lookalike. She has come a long way from Mudhal Mudhalaai in Laysa Laysa, Kana Kaanum kaalangal in 7G Rainbow Colony till Damma Damma Damma in Kalvani. I feel if Shreya Ghoshal has a bit bass voice, it would be like Madhu’s voice. Since the ISKCON  is next to our compound wall, we could hear it from outside of our flat. It was started before we reached.

The first song was the evergreen Kaatrinile Varum Geetham written by Kalki Krishnamurthy and popularized by M.S.Subbulakshmi in Meera. Though we didn’t reach the place, we listened to it in our way. Since there was less audience we could find seats. Next was a bhajan based on the raga Gowri Manohari/Patdeep. Since it was drizzling I thought of  Ilayaraja’s evergreen Gowri Manohari “Ponvaanam panneer Thoovudhu Inneram” and also thought of his Patdeep “Kanna Varuvaaya…” from Manadhil Urudhi Vendum. Next she announced that she’s gonna sing a Meera Bhajan based on the raga Shubha Pantuvarali. Immediately i told mom it would be Nanda Nandana. Mom was blinking and I referred to Cindhu sorry Sindhu Bhairavi. Bhairavi grinds the paruppu podi when JKB listens to Lata Mangeshkar’s Meera Bhajan. Mom got it then. (Can’t forget the innocent Bhairavi when she says “Lata Mangeshkaraa ungalukku paruppu podi arachu tharaporaa?”). The guy who played flute excelled in the song. Meanwhile Charulata Mani was taking snaps of her sister and also managing her kid.

Next came a Bhajan in Pantuvarali. Since both the ragas resemble each other, it was like the former’s extension. She could have avoided that. Then she was announcing that she’s gonna sing a verse from Naalayiram Divya Prabandham. She could have stopped with that. She went on and gave introduction to the Alwars, the greatest devotees of Lord Krishna. She had mentioned the count of Alwars as 63 instead of 12. But unfortunately none corrected her. Very few older maamas & maamis at the back were laughing and making fun. When she started singing the Periyazhwar’s Krishna Lullaby “Manickam Katti...” I was thinking of my friend Aishwarya who was regretting and tweeted/buzzed of not getting the song sung by Bombay Sisters and desperate to listen to it since morning. I sent an SMS to Rachana that I’m listening to the song and asked her to tell Aishwarya.

Next came a Meera Bhajan which was very peppy and I haven’t heard that before. It was like a Marathi Abhang. Then she started saying about her next song that was composed by M.S.Viswanathan and sung by S.P.balasubramaniam. Mom told Pullanguzhal kodutha Moongilgale. I told her it was sung by MSV himself. The song is Aayarpaadi Maaligayil. It’s an evergreen lullaby often sung by my dad to make my brother sleep. Even now he listens to the song st times when he doesn’t get sleep.  But Mathumitha sang in such a fast tempo that Kutty Krishna might wake up from sleep. Then came Annamacharya’s Sanskrit composition and M.S. favourite Bhavayami Gopaalam in Yaman Kalyani. It was soothing. Most of the maamis joined Mathumitha and sang along with her. Meanwhile she sang a song in Kalyani I guess. But I went out that time as I got a call. Next was Purandara Dasar’s krithi “Baro Krishnaiyya...” in Maand. As usual my Mandu mom couldn’t identify the Maandu ragam.It’s a Ragamalika though.

Then came the highlight of the concert. She was correcting and adjusting her pitch and shruthi box. I got it as Madhuvanthi/Dharmavathi scale and expected she would sing Jayadeva AshtapathiPashyathi dishi dishi..” or “Ododi Vandhen kanna” in Dharmavathi. I was wrong. It was a Thillana in mesmerizing Madhuvanthi, my 2nd most favourite ragam after Sahana. Mom too identified it as Kanda Naal mudhalaai ragam. I felt my transition to another world or heaven and thought of beautiful songs. Ilayaraja’s “Meendum Meendum Vaa, Ennullil Engo engum geetham, MSV’s Oru Naal Iravu Pagal pol Nilavu, SPB’s Nandha Nee En Nila and Vidyasagar’s Thavaminri Kidaitha Varame. I always love listening to Madhuvanthi from Madhumitha. I still remember Abaswaram Ramjhi’s Isai Mazhalai programme in Podhigai TV where Madhumitha (around 12-14 then) sang an awesome Madhuvanthi aalap for nearly 15 to 20 min. I became her fan from that day. Even Kana kaanum Kaalangal is also in Madhuvanthi and the final aalap is just vow. I applauded so loudly after she finished the song. She made my day with her Madhuvanthi.

Next came a Purandara Dasar krithi based on Kalyana Vasantham raga, again one of my most favourite ragas. In the beginning I thought it as Chandrakauns. Mom too had the doubt and asked me whether it is “Azhagu malar aada” ragam. I told it’s Nadaloludai ragam. Ilayaraja has done an excellent Kalyana Vasantham “Ninnaye radhiyenru ninaikkirenadi kannamma… ” from Kanne Kaniyamudhe. Next when she started Dolaayam in Khamaas the audience were so happy and started clapping. Unfortunately the concert was over by that song. None of Oothukkadu Vekata Subbiyer’s song was sung, not even Alaipayuthe Kanna, Thaye Yashodha nor Papanasam Sivan’s Enna thavam seidhanai. I expected Purandara Dasa’s most famous Krishna nee begane baaro. Atleast she could have ended with the immortal “Kurai onru Illai...” It’s a great kurai Madhumitha. At the end I was thinking to ask to Madhumitha and Charulatha Mani about the composer of Madhuvanthi Thillana and her mistake – 63 Alwars (Naan Nakkeeran Peran! :-)) But we came back with the prasadham without talking to them.

P.S Now trying to record Kurai onrum illai in my voice. But I don’t lose the breath control when the pitch goes to its crescendo at kundrin mel kallaagi. Will try to get it right tomorrow 🙂

 
Leave a comment

Posted by on September 2, 2010 in Festivals, Music

 

Escape Cinemas

Express Avenue, Chennai’s latest Shopping Mall & Hangout Place is in the news everywhere. Though it was inaugurated a month back, I didn’t visit the mall. The salient feature is Sathyam Cinemas have its another Multiplex here. It’s named Escape Cinemas. It would have been named so that we can escape from our tension, pressure, stress and enjoy the movie. The movies started screening from last Monday Onam too (23.08.2010). I’m very glad and proud that I watched movie in Escape Cinema on the first day itself. I watched Naan Mahan Alla. It was a wonderful experience.

The entire mall makes us doubt whether we are in Chennai or in some other country like Singapore or Malaysia. It’s so posh an ber cool. We can get the print outs of the tickets from the printers attached to big LCD monitors. We can book tickets for the shows in advance. The seating arrangement is excellent. Though it is not like a push back seat, it’s so curved and comfy to lay back easily. The USP is it has lot of Couple seats which are like sofa with no handle in between. Awesome place for lovers. The sound effects are better than any other multiplex in Chennai but Sathyam is the best. Of all the above, the ticket costs just Rs.120+5 (for online booking). The Rest room is WOW! Since it was the first day there were so many things not organised. Say, the plates, bottles used by the  audience of the previous show were not cleaned that created noise and discomfort when the audience move. Another best thing is it doesn’t have a separate projector room. The projectrs were suspended on the top of the screens. Video and audio quality are simply superb. The only thing is unlike Sathyam, Santham, the screen is smaller like INOX, PVR. It couldn’t explain many thngs in words. One needs to go and feel the experience.

P.S: Though the movie was nice, I was enjoying the theatre ambiance more. So I have to watch the movie again in Escape.

 
Leave a comment

Posted by on September 1, 2010 in Filmy Freak, Movies